Lekkim chodem podąża po bosej trawie,w swoich dłoniach niesie zimne fiołki.Wokół ciemność, tylko promyki słońcai blask księżycawyznaczają drogę.Źdźbła pochylają swoje głowy,szum komponuje melodię...Okno już zamknięte,nie wyleci, nie będzie wolny.Sługami jego wiatr i konary drzew......Świat się kręci, on odchodzi... Adam Trojańczyk2003-01-02